طی سالیان گذشته ، نقش حیاتی ارگونومی در افزایش بهروری ، کاهش آسیبهای عضلانی اسکلتی،  بهبود کیفیت، ایمنی و کارآیی کلی سازمانها مشخص ترشده است. متخصصین ارگونومی با بهینه کردن تناسب بین انسان و سایر اجزای سیستمهای کار، کارآیی انسان و سیستم ها را بهبود بخشیده اند. در حال حاضر توجه به ارگونومی در سازمانها بویژه در سطح صنایع از حد یک ابزار فراتر رفته است. تجربیات کشورهای صنعتی نشان می دهد که پرداختن به ارگونومی و پیاده سازی آن  می تواند به بسیاری از جنبه های عملکرد سازمان کمک نماید. امروزه ارگونومی  به عنوان یکی از مشخصه های مهم در فرمول بندی استراتژی و فرآیند پیاده سازی آن در راستای نیل به اهداف سازمانی در نظر گرفته می شود. از این دیدگاه، ارگونومی بعنوان دانشی جهت بهبود بهره وری سیستم ، ایجاد محیط کار مناسب ، پیشگیری از حوادث و بیماریهای ناشی از کار و بهبود راندمان و عملکرد انسان قابل طرح است.
در کشورهای در حال توسعه صنعتی ، اولین گام در راستای پیاده سازی ارگونومی، آموزش و ایجاد آگاهی نسبت به ارگونومی و متقاعد کردن مدیران ارشد و تصمیم گیرندگان در خصوص مزایای ارگونومی و نقش آن در ارتقاء کیفیت و بهره وری 
سیستم ، کاهش بیماریهای ناشی از کار و حفظ سلامت نیروی کار است . تجربیات کشورهای در حال توسعه صنعتی نشان می دهد که اگر فرصتی جهت پیاده سازی ارگونومی در اختیار قرار گیرد نه تنها میتواند به اهداف ارگونومی دست یابد بلکه با اثرات هم افزائی آن می توان به فراتر از مسایل ارگونومی نیز دست یافت.

در این مقاله هدف پرداختن به تعاریف و مفاهیم اولیه ارگونومی و بهره وری نیست بلکه هدف معرفی راه کارهای ورود ارگونومی به فرآیندهای برنامه ریزی و تدوین استراتژی سازمان و تبیین نحوه ایفای نقش ارگونومی در راستای تحقق استراتژیها و اهداف سازمان است. ایجاد ارتباط شفاف بین ارگونومی با استراتژیها و اهداف سازمانی تنها راه کار نوید بخش نفوذ ارگونومی در صنعت امروز و فردای ایران و بهره برداری از این دانش نوپا در مسیر ارتقاء بهره وری و رشد و توسعه صنایع است.